Historia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 :

     Szkoła w Dąbrowie Tarnowskiej , a obecnie Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Jana Pawła II powstała w 1882 r. i była pierwszą szkołą w mieście. Posiadała pięć sal lekcyjnych, mieszkanie dla kierownika, kuchnię i spiżarkę.
     Przed rokiem 1882 Szkoła w Dąbrowie Tarnowskiej mieściła się w tak zwanym szpitalu fundacji Mikołaja Spytka Ligęzy . W 1883 r. nasza szkoła została przemianowana na szkołę pięcioklasową. W szkole toczyło się życie kulturalne, były organizowane jasełka, odczyty z okazji Konstytucji 3-go Maja. Do 1914 r. w okresie przedwojennym uczniowie porą zimową byli często głodni i zmarznięci, nauczyciele organizowali dożywianie, a także wykonywali pomoce naukowe. W okresie tym do szkoły uczęszczały dzieci z bogatszych rodzin.
Okres I wojny światowej był trudny, brakowało środków do życia, panowała ciężka sytuacja nauczycieli.
     Po pierwszej wojnie światowej szkoła została przekształcona w 7-klasową i mieściła 500 dzieci uczących się na dwie zmiany. W latach 20-tych stan ogólny szkoły był na niskim poziomie. Wynajmowano dwie sale od parafii, gdzie były stare i niedostosowane do wzrostu uczniów ławki. Opieka lekarska była zła, a zachorowalność na choroby zakaźne dzieci duża. W latach 30-tych na terenie szkoły działały 2 drużyny harcerskie oraz zuchowe. Głównym zadaniem tych drużyn było wychowywanie młodego pokolenia w duchu patriotycznym . W rok szkolnym 1939/40 uczyło się 338 uczniów. W latach 1939-45 były liczne przerwy w nauce, a normalna nauka zaczęła się po wyzwoleniu Dąbrowy Tarnowskiej przez wojska radzieckie. W okresie okupacji niemieckiej niektórzy harcerze wstępowali do Szarych Szeregów. Harcerze działali w oparciu o placówkę AK w Dąbrowie Tarnowskiej. Nauczyciele uczyli potajemnie. W tym okresie ginie 3-ech nauczycieli.
     Po wojnie wszystko powróciło do stanu normalnego, uczniowie otrzymali podręczniki, były organizowane wycieczki szkolne. Działały organizacje harcerskie żeńskie i męskie. W latach pięćdziesiątych nauczyciele zdawali egzamin ideologiczny, cała szkoła uczciła pięciominutową ciszą śmierć Stalina, młodzież szkolna wzięła udział w pochodzie z okazji Wielkiej Rewolucji Październikowej. Później społeczność szkolna skrytykowana została za poddanie się propagandzie partii przez społeczeństwo. W 1960 r. była powódź na Powiślu Dąbrowskim i wtedy nasza szkoła przyjęła na półtora miesiąca 120 dzieci. Szkołę wizytowało między innymi Ministerstwo Oświaty. Wprowadzono uchwałę PRL o świeckości szkoły, religię przeniesiono do punktu katechetycznego.
     W latach 70-tych szkoła rozwijała się coraz bardziej, przybywało dzieci i młodzieży, nastąpiła jej częściowa rozbudowa, lecz nadal panowały trudne warunki, gdyż było tylko 9 sal lekcyjnych z korytarzem do wychowania fizycznego, brakowało toalet, ogrzewano szkołę węglem w piecach. Pomimo tych trudnych warunków uczniowie odnosili znaczące sukcesy na olimpiadach przedmiotowych, a także w sporcie. Ówczesne władze szkolne myślały o nadaniu patrona szkole. Odbył się plebiscyt na temat wyboru patrona, ale ostatecznie szkoła nie ma patrona. Dalsze próby w tej kwesti nie przyniosły rezultatu. Władze szkoły oraz władze miasta myślały o budowie nowej szkoły. Temat budowy nowej szkoły dojrzewał około 20 lat. Liczne działania w tym zakresie nie przynoszą rezultatów i budowa nowego obiektu z takich lub innych przyczyn była odkładana.
     Powoli ale dynamicznie zaczęła się zmieniać sytuacja naszej szkoły. Wybory do Samorządu Gminnego II kadencji, powstanie społecznego komitetu budowy szkoły spowodowały, że władze miasta i gminy na czele z ówczesnym burmistrzem, cała społeczność szkolna, a także ówczesny kurator oświaty, oraz darczyńcy przyczynili się do rozpoczęcia budowy nowych obiektów naszej szkoły. I tak w dniu 16 sierpnia 1995 r. rozpoczęła się budowa nowej szkoły. Trzeba dodać, iż wcześniej wykupiono około 1ha gruntów od miejscowej parafii. 12 listopada 1995 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i wmurowanie kamienia węgielnego z udziałem władz miasta i gminy, J.E. Biskupa, pana Kuratora oraz posłów ziemi tarnowskiej. Cała uroczystość została sfinansowana i zorganizowana przez dyrektora szkoły i Radę Rodziców. Nasza szkoła otrzymała pokaźne fundusze od ks. Kanonika Władysława Węgrzyna z Austrii, które pozwoliły na jeszcze szybsze tempo budowy. We wrześniu 1996 r. budynek nowej szkoły został przykryty dachem. Przez cały okres budowy szkoły były pozyskiwane środki finansowe, a Rada Rodziców wraz z dyrektorem wzięła czynny udział w realizacji tego zadania. W grudniu 1996 roku oddano budynek w stanie surowym i zaczęto prace wykończeniowe.
     1 września 1999 r. miało miejsce uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego w nowym obiekcie. Zaproszonych zostało ok. 200 gości, przedstawiciele kościoła, pan kurator J. Lackowski, władze województwa małopolskiego, gminy i powiatu, posłowie nie tylko ziemi tarnowskiej, sponsorzy, byli dyrektorzy szkoły, nauczyciele-emeryci. Była to jednocześnie inauguracja małopolskiego roku szkolnego 1999/2000. Wielką uroczystość sfinansowano tylko ze środków pozyskanych społecznie.
     Zaczynamy naukę i pracę, około 500 uczniów w naszym budynku z nowym wyposażeniem i pracowniami dydaktycznymi sfinansowanymi w głównej mierze, tj. w 90% przez darowizny ks. Władysława Węgrzyna. Rada Gminy na wniosek Rady Pedagogicznej i Rady Rodziców nadaje imię Jana Pawła II naszej sześcioklasowej szkole. Urząd Gminy ufundował też tablicę Patrona Szkoły, która została w Watykanie poświęcona. Dyrekcja Szkoły oraz Rada Rodziców funduje okazałą tablicę pamiątkową ks. Kanonika Władysława Węgrzyna głównego ofiarodawcy finansowego przy budowie szkoły. Rada Rodziców funduje szkole piękny sztandar z wizerunkiem Patrona Szkoły Jana Pawła II. Rozpoczynają się prace ostatniego etapu budowy szkoły tj. budowa ogrodzenia i budowa zaplecza sportowego (bieżnie, skocznie, rzutnie do L.A, boiska do: koszykówki, tenisa ziemnego, siatkówki i piłki ręcznej a także miasteczko ruchu drogowego).
     Przeżywamy kolejną wielką uroczystość, oficjalne nadanie imienia szkole, wmurowanie tablicy Patrona szkoły i jednocześnie przekazanie ufundowanego sztandaru szkole przez Radę Rodziców. Na pięknie zorganizowaną uroczystość przybyło wielu gości. 30 czerwca 2000 r. ukończono prace ostatniego etapu budowy tzn. oddano do użytku wymienione powyżej obiekty sportowe.
     Dziś po wielu latach prób budowy naszej szkoły uczymy się we wspaniałych warunkach. Szkoła nasza wychodzi naprzeciw środowisku lokalnemu ściśle z nim współpracując w różnych obszarach, np. organizacji uroczystości lokalnych. Wykorzystujemy naszą bazę szkolną na organizację zajęć pozalekcyjnych np. rekreacyjno-sportowych, nauki języka angielskiego, zajęć komputerowych. Ponadto udostępniamy środowisku urządzenia sportowe oraz inne pomieszczenia szkolne.